Πήγαινε στο περιεχόμενο
Hellenism.Net

 

Guest PatrickT

Maybe someone here has knowledge about christian orthodox art and can help me identify something?

Recommended Posts

Guest PatrickT

I would be very thankful for that. My family has something that i think goes into that direction and i would like to know what exactly it could be?

My great grandfather (hope thats the right english word - he is the father of my grandfather), served as Officer for the german army in greece when we occupied it and he brought a picture back home that since then hangs around here. It looks quite old and a number is painted on it 1742. So i guess thats the year it was made? There is a lot of letters i cant understand written on it as well.

 

sohx96tg.jpg

 

 

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

χμμμμμμμμ ... λάφυρο κατοχής λοιπόν, που δεν επιστρέφτηκε ποτέ ;;;;;

 

περιέργως ένα εκκλησάκι στη Λόχμη Γρεβενών λέγεται Αγιος Νικόλαος που κτίστηκε 1742, και γνωστό σαν ναό με πολλές παλιές αγιογραφίες. περιέργως επίσης, οτι οι γερμανοι κάψανε και κατέστρεψαν πολλά οικίσματα και εκκλησίας το '44 σε εκείνη την περιοχή, μέσα στην λύσσα τους

 

27299585.jpg

ΛΟΧΜΗ- Άγιος Νικόλαος 1742

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest PatrickT

χμμμμμμμμ ... λάφυρο κατοχής λοιπόν, που δεν επιστρέφτηκε ποτέ ;;;;;

 

περιέργως ένα εκκλησάκι στη Λόχμη Γρεβενών λέγεται Αγιος Νικόλαος που κτίστηκε 1742, και γνωστό σαν ναό με πολλές παλιές αγιογραφίες. περιέργως επίσης, οτι οι γερμανοι κάψανε και κατέστρεψαν πολλά οικίσματα και εκκλησίας το '44 σε εκείνη την περιοχή, μέσα στην λύσσα τους

 

27299585.jpg

ΛΟΧΜΗ- Άγιος Νικόλαος 1742

 

 

This is a chucrch build then?

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

μάλλον παλαιού κυριλλικού αλφάβητου που σημαίνει οπιαδήποτε σλάβικη εθνότητα , και απ΄ότι ξέρω το "ω" δεν χρησιμοποιείται καθόλου πια στις σημερινές αυτές γλώσσες, αλλα μπορεί να κανω λάθος εδω, Το ίδιο με εκείνο που φαίνεται σαν "Λ".

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

και καλά θα έκανες να το πάρεις για εκτίμηση απο ειδικούς, και αν είναι κλεμμένο, (γιατί ξέρουμε πολύ καλά πόσα κλέψανε οι γερμανοί στην κατοχή), να κάνεις ενέργειες να επιστραφεί .... και λέω ΑΝ, ...δεν κατηγορώ εδώ ...έτσι ;

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

υπάρχει τοιχογραφία στο ίδιο εκκλησάκι που είναι σχεδόν ίδια με την αγιογραφία πού έχεις, ειδικά τα γράμματα

 

δηλαδή μπορεί κάποιος σε κάποια φάση να ξαναζωγράφησε πάνω σε ξύλο, σαν αγιογραφία

 

δηλαδή ... η κατάσταση ....ύποπτη,

 

αλλά έιπαμε .... δεν είμαι και κανένας ειδικός

 

lohmi-grevenon-palies-ekklisies-koulia-a

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες

Yes,notice the difference in the writing of the word "saint" (αγιος). In Patrick's photo it's different, so I'd assume it's probably a slavic reproduction, so it may not really be made in 1742 but it may commemorate the saint of this church.

 

Patrick, can you confirm where your great-grandfather found this icon? Was it somewhere in northern Greece?

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest PatrickT

He said he was in a city named Kipourio where he got it. He did not find it.

 

He was an elite soldier and more like a guard for higher ranked people. He had almost zero contact to local people. 

 

I asked him and he told me he got this thing there because he allowed someone to fly with the JU-52 together with him to Athens from Kipourio. He didn´t even want it because he didn´t know where to store it.

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες

I guess that this icon then must have something to do with the little church of Agios Nikolaos eyoismos posted about earlier (nice find eyoismos!). Kipourio is in the same province, and is located very close to that church.

If your great grandfather was given this icon by someone, who was that someone? Was it one of the locals? Was he Greek?

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest PatrickT

I guess that this icon then must have something to do with the little church of Agios Nikolaos eyoismos posted about earlier (nice find eyoismos!). Kipourio is in the same province, and is located very close to that church.

If your great grandfather was given this icon by someone, who was that someone? Was it one of the locals? Was he Greek?

 

He says she was the daughter of the mayor from Kipourio. Her father wanted that she goes to Athens and since the Ju-52 landed at Kipourio to transport diplomatic staff to Athens he asked my grandfather if she can board it to. He asked his superior and so she was allowed to board.

 

He says that she wanted to give him this thing to thank for this. He wanted to refuse because he didn´t know where to store it and he doesn´t believe in god anyways. But he felt it would be rude to decline this and so accepted. 

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

έλληνας ;

να πετάξει στην αθήνα με σε γερμανικό αεροπλάνο  στην εποχή της κατοχής;

και του εδωσε δικαίωμα πτήσης ένας εκλεκτός μπράβο κάποιου υψιλόβαθμου;

πολυ απίθανο (εκτός αν ήταν πουλημένος, και τότε πολύ ακόμα συζητιέται)

 

άσε που μιλάμε για ένα χωριουδάκι που οι γερμανοι (μαζι με τουε συνεργάτες τους) ,

 

Στις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις της Πίνδου που έγιναν από τους Γερμανούς το 1944, αυτοί οι εγκληματίες μαζί με τους Γερμανούς, έκαψαν ζωντανούς στο χωριό Κηπουριό Γρεβενών, 17 γυναικόπαιδα, στο χωριό Κοσμάτι Γρεβενών εκτέλεσαν 29 πατριώτες, στο Ξερολίβαδο Βερμίου 280 γυναικόπαιδα, στο χωριό Κλε ισοΰρα 350 γυναικόπαιδα κτλ. Πλιατσικολΰγησαν απ’ όλα τους τα υπάρχοντα ολόκληρα χωριά.

 

ασε που μιλάει για πτηση από ένα χωριό, στην πλαγιά βουνου ... αν είναι δυνατόν  (βέβαια το πιό κοντινο αεροδρόμιο είναι τα γιαννενα, που δεν ειναι και τόσο μακριά, κάπου 50 χλμ , αλλά μιλάμε ΤΟΤΕ, την εποχή που οι αντάρτες κλπ ... και ίσως μιλάμε προς το τέλος του πολέμου ...οπότε .... ίσως)

 

αλλά εν τω μεταξύ υποψιαζομαι ....  κάποιο λάκο έχει η φάβα

 

κάτι κρυβει ο προπάπους του απ' αυτόν

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

 

Από τις 3 έως στις 15 Ιουλίου 1944 ξεκίνησε η φοβερότερη επίθεση αντιποίνων των Γερμανών με το όνομα «Σταυραετός». Το 8ο Σύνταγμα των SS με επικεφαλής τον αντισυνταγματάρχη Χέλμουτ Βέρνερ και τη συνεργασία των  ντόπιων συνεργατών του Μιχάλαγα, επιτίθενται,  εκτελούν αμάχους με το φρικτότερο τρόπο, καίνε και λεηλατούν όλα τα χωριά που  βρίσκονται στο δρόμο τους. Στις 5 Ιουλίου (σύμφωνα με τον κ. Χρήστο Βήττο) ή στις 15 Ιουλίου (σύμφωνα με τον κ. Στράτο Δορδανά) καίνε και λεηλατούν την πόλη των Γρεβενών και εκτελούν 10 αμάχους. Την ημέρα εκείνη στα Γρεβενά κάηκαν συνολικά 350 σπίτια και καταστήματα, η Ιερά Μητρόπολη, το νεοχτισμένο σχολείο (δημοτικό και γυμνάσιο),  το Οικοτροφείο, το Κρατικό Νοσοκομείο, τα Δικαστήρια και όλα τα εμπορικά καταστήματα της αγοράς (περίπου 125).

 

 Βαρύς ο φόρος του αίματος για τους Γρεβενιώτες, στον αγώνα τους για ελευθερία. Σύμφωνα με τον κ. Χρήστο Βήττο 446 άμαχοι Γρεβενιώτες εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς και Ιταλούς (ο κ. Στράτος Δορδανάς αναφέρει ότι μόνο στην επιχείρηση «Σταυραετός» εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς 557 άμαχοι Γρεβενιώτες). Συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν 1616 Γρεβενιώτες. Το τέλος της κατοχής βρήκε τα Γρεβενά ολοκληρωτικά κατεστραμμένα. Σχεδόν  τα μισά χωριά του νομού, μαζί και οι πόλεις Γρεβενών και Δεσκάτης κάηκαν ολοσχερώς, καθιστώντας το νομό μας έναν από τους πιο μαρτυρικούς νομούς της Ελλάδας στην περίοδο της κατοχής.

 

τα παραπάνω παρά κύκνειο άσμα και μετά η κατοχή τερματίστηκε με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων από την Ελλάδα τον Οκτώβριο του 1944

 

μήπως τότε "πήγανε" αθήνα σαν κολλητοί ;

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

 

(3-13 ΙΟΥΛΙΟΥ 1944) ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ  (Steinadler- Σταυραετός) Η ΠΙΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΓΡΕΒΕΝΩΝ, ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΠΙΝΔΟ 

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ.

 

Η έναρξη της επιχείρησης προσδιορίστηκε για τις 3 Ιουλίου.Μια ημέρα νωρίτερα από την ημερομηνία αυτή είχε..

ολοκληρωθεί η συγκέντρωση των στρατευμάτων που θα συγκροτούσαν τις ομάδες Βορράς- Νότος και Δύση.Καθυστέρηση παρουσιάστηκε στην άφιξη και συγκέντρωση των τμημάτων των SS στους προκαθορισμένους χώρους.

Σύμφωνα με το προβλεπόμενο σχέδιο η επιχείρηση ‘’ για την καταστροφή των συμμοριών του Πενταλόφου ‘’ ξεκίνησε στις 3 Ιουλίου.

Πράγματι στις 5 Ιουλίου τα γερμανικά στρατεύματα περικύλωσαν τιν Πεντάλοφο. Το 54ο Τάγμα ‘’Κυνηγών’’μπήκε στο Επταχώρι, ενώ το το 516ο Τάγμα προσέγγισε βορειοανατολικά τον Πεντάλοφο καταλαμβάνοντας το χωριό Κοιλάδι

Ταυτόχρονα τα στρατεύματα των SS της ομάδας ‘’Ανατολή’’ που από τις 4 Ιουλιου είχαν συγκεντρωθεί στην Κοζάνη,προέλασαν προς τα Γρεβενά,φτάνοντας στις 5 Ιουλίου στο χωριό Άγιος Γεώργιος. Την ίδια μέρα σκότωσαν μέσα στο χωριο τέσσερες κατοίκους, στις 6 και 9 Ιουλίου βρήκαν τον θάνατο άλλοι τέσσερες μέσα στο χωριό.

Διοικητής των στρατευμάτων του 8ου συντάγματος των SS που αποτελούσαν την ομάδα ‘’Ανατολή’’ ήταν ο Αντισυνταγματάρχης Χέλμουτ Ντέρνερ. Η προέλαση της ομάδας αυτής προς τα Γρεβενά συνοδεύτηκε με πυρπολήσεις χωριών και ετελέσεις αμάχων.

Φτάνοντάς στο χωριό Μηλιά τα μηχανοκίνητα στρατεύματα του Ντέρνερ δέχτηκαν πυρά από τον ΕΛΑΣ.Εξαιτίας του συμβάντος διέκοψαν την πορεία τους προς τα Γρεβενά προσωρινά και ένα τμήμα εισήλθε στο χωριό παραδίδοντας στις φλόγες τριάντα ένα σπίτια και εξήντα αχυρώνες. Από την πυρκαγία καταστράφηκαν πολλά οποροφώρα δέντρα.

Δεκατέσσερες ηλικιωμένοι κάτοικοι , τέσσερες άνδρες και δέκα γυναίκες εξαναγκάστηκαν να παραμείνουν στα σπίτια τους και κάηκαν ζωντανοί.Στο τέλος οι γερμανοί λεηλάτησαν τις περιουσίες των κατοίκων που είχαν εγκαταλείψει το χωρίο για να σωθούν συγκεντρώνοντας εβδομήντα πέντε μεγάλα και εξακόσια μικρά ζώα ρούχα και αντικείμενα.

Τα στρατεύματα της Ομάδας ‘’Ανατολή’’υπό την διοίκηση του Ντέρνερ συνοδευόμενα από τον Μιχάλαγα και τους επιτελείς του, κατέλαβαν την πόλη των Γρεβενών στις 5 Ιουλιόυ.

Την επόμενη στράφηκαν δυτικά δημιουργώντας ένα μέτωπο που ξεκινούσε από την Ροδιά,περνούσε από τον Άγιο Δημήτριο και κατέληγε στο Κηπουργιό.

Στις 7 Ιουλίου οι άντρες του Ντέρνερ μπήκαν στο χωριό Αμυγδαλιές όπου εκτέλεσαν επτά άτομα ,πέντε γυναίκες και δύο άντρες ενώ στη Ροδιά 7,8 και 12 Ιουλίου εκτέλεσαν δυο γυναίκες και ένα άντρα κάτοικο Αμυγδαλαιών.

Οι γερμανοί κατέλαβαν και έκαψαν τον Πεντάλοφο στις 6 Ιουλίου χωρις να συναντήσουν αντίσταση εκτελώντας έξι κατοίκους που είχαν αναζητήσει καταφύγιο εκτός του χωριού.

Λαφυραγώγησαν τον οπλισμό και διάφορα εφόδια, στα χέρια των γερμανών έπεσαν και κάποιοι που προτίμησαν να αυτομολήσουν παρά να σκοτωθούν.

Μέσα σε τρεις ημέρες από την έναρξη του ‘’Σταυραετού’’ τα γερμανικά στρατεύματ είχαν καταφέρει να εκπληρώσουν τον βασικο τους στόχο καταλαμβάνοντας την έδρα της 9ης μεραρχίας του ΕΛΑΣ χωρίς αντίσταση

Το σχέδιο της 9ης μεραρχίας του ΕΛΑΣ για την συγκέντρωση όλων των τμημάτων της περιήλθε σε γνώση των γερμανών μετά την κατάληψη του Πενταλόφου.

Την ίδια περιοχή προσέγγισαν από ανατολικά τα στρατεύματα της ομάδας ‘’Βορράς’’,εκτελώντας μόνο στο χωριό Κυδωνιές οκτώ κατοίκους.

Κοντά στο χωριό Φλαμπουράρι τα γερμανικά τμήματα συνάντησαν «ισχυρή αντίσταση από τις συμμορίες». Το 1ο και 2ο τάγμα του 99ου Συντάγματος έφθασαν στην Αβδέλλα και διασπάρθηκαν σε όλο στο χώρο και πυροβολώντας αδιακρίτως σε ανθρώπους και δέντρα.

Τρείς βοσκοί εκτελέστηκαν σε αγροτική περιοχή κοντά στην Αβδέλα,ενώ μέσα στο χωριό πολλά σπίτια πυρπολήθηκαν,άλλα δύο άτομα έχασαν την ζωή τους από γερμανικά πυρά.

Τα στρατεύματα της ομάδας «Βορράς» κατέλαβαν τα χωριά Καλλονή και Μέγαρο.

Οι μονάδες των SS υου Ντέρνερ ανέλαβαν να διασφαλίσουν τη γραμμή που ξεκινούσε από την Αλατόπετρα και κατέληγε στο Τρίκωμο Κηπουρειό.Αντίστοιχα η ομάδα «Νότος» διατήρησε τον ‘ελεγχο της περιοχής κατά μήκος της γραμμής Μηλία-Κηπουρειό.

Η επιχείρηση ‘’Σταυραετός΄΄ ολοκληρώθηκε στις 13 Ιουλίου, οι καταστροφές που προκάλεσε στις περιοχές των Γρεβενών και του Βοιου είναι ανυπολόγιστες.

Σύμφωνα με στοιχεία των τότε Ελληνικών αρχών το 45% των χωριων είχε πυρποληθεί η λεηλατηθεί.

Κατά την διάρκεια του «Σταυραετού» άμαχοι εκτελέστηκαν μετά τον εντοπισμό και την σύλληψη τους εντός και εκτός των χωριών. Στις 8 Ιουλίου οι γερμανοί πυρπόλησαν το Κηπουρειό.Μετά από έρευνες στην γύρω περιοχή εντόπισαν το μέρος που κρυβόταν τριάντα τέσσερες κάτοικοι μεταξύ τους γυναίκες και παιδιά, τους συνέλαβαν και στην συνέχεια τους έκλεισαν σε μια αχυρώνα και του έκαψαν ζωντανούς.

Τον παραπάνω αριθμό των εκτελεσθέντων πρέπει να προστεθούν άλλα 8 άτομα άντρες γυναίκες και παιδια που κάηκαν ζωντανοί μέσα στο χωριό .

Την ίδια μεταχείριση επεφύλαξαν και στο γειτονικό Κοσμάτι.Λίγο πριν εισέλθουν τα γερμανικά στρατεύματα εσέλθουν στο χωριό οι κάτοικοι το εγκατέλειψαν καταφεύγοντας στα γειτονικά δάση.Εκεί παρεμεινα κρυμμενοι μεχρι το πρωί της 9ης Ιουλίου, όταν μετα από συζήτηση η πλειοψηφία αποφάσισε να γυρίσουν στο χωριό και να παρουσιαστούν στους γερμανούς.

Στην απόφαση αυτή συνετέλεσαν οι διαβεβαιώσεις ότι δεν πρόκειται να πάθουν τίποτα αν επέστρεφαν στο χωριό.Αντίθετα όσοι βρισκόταν κρυμμένοι θα εκτελούνταν επι τόπου.

Λίγοι ήταν εείνοι προτίμησαν να παραμείνουν κρυμμένοι αμφιβάλλοντας για τις γερμανικές προθέσεις.

Όσοι γύρισαν βγήκαν με άπρα μαντήλια στην άκρη του χωριού να υποδεχτούν τους γερμανούς.Αμέσως του ξεχώρισαν τους άντρες από τις γυναίκες επιλέγοντας τριαντα δύο άντρες μεταξυ 16 και 65 χρονών τους οποιούς έκλεισαν στο Εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου,δίπλα στον κεντρικό ναό όπου κρατούνταν οι γυναίκες.

Τρείς άντρες κατάφεραν να ξεφύγουν από τα παράθυρα της ανεγειρόμενης εκκλησίας προτού οι υπόλοιποι δεχτούν καταιγισμό πυρών, στο τέλος η φωτιά ήρθε να εξαφανίσει κάθε ίχνος ότι είχαν ετελεστεί 29 άνθρωποι.Οι συγγενείς του τους αναγνώρισαν από υπολείμματα ρούχων η από προσωπικά αντικείμενα.

Λίγο πρίν πάρουν το δρόμο για το Τρίκωμο έκαψαν όλες τις καλύβες σε μερικές από τις οποίες ανατινάχτηκαν κρυμμένες σφαίρες , επίσης έκαψαν επτα η οκτώ σπίτια και σκότωσαν τα ζώα.

Στις 10 Ιουλίου στο Τρίκωμο τα γερμανικά στρατεύματα ετέλεσαν 10 άτομα που είχαν κρυφτεί στις Θέσεις ‘’Καγκέλια’’ και ‘’Πέτρα Γκάργκα’’.Επίσης συνέλαβαν πολλούς ομήρους,ενώ το ίδιο το χωριό πυρπολήθηκε και λεηλατήθηκε.

Στις 11 Ιουλίου στο γειτονικό Σπήλαιο συνελήφθησαν στους αγρούς και στα ποιμνιοστάσια δέκα άντρες από τους οποίους οι οκτώ εκτελεστηκαν στην θέση ‘’Ντόνα’’ και άλλοι τρεις στην θέση ‘’Κερασιά’’ ένας κάτοικος Θεσσαλονίκης ,ένας κάτοικος Κοζάνης και ένας κάτοικος Σπηλαίου ,ανεβάζοντας των αριθμό των νεκρών σε δεκατρείς .Στην συνέχεια πυρπόλησαν το μεγαλύτερο μέρος του χωριού.

Στο Μοναχίτι η γρήγορη εκκένωση του χωριού γλίτωσε του κατοίκος από τα γερμανικά πυρά εκτός από εννεα άτομα που μεταξύ 9 και 13 Ιουλίου εντοπίστηκαν και εκτελέστηκαν επί τόπου.

 

Την προτελευταία ημέρα  της επιχείρησης στις  12 Ιουλίου είκοσι έξι άντρες από το Μικρολίβαδο  ήρθαν να προστεθουν στον κατάλογο των εκτελεσθέντων.Οι γερμανοί εκτέλεσαν επτά από  αυτούς  λίγο έξω από το χωριό, ενώ τους υπόλοιπους δέκα εννιά κοντά στο Τρίκωμο.Στους τελευταίους προστέθηκαν και τρείς άντρες από το Μοναχίτι.

Στις 15 Ιουλίου τα τμήματα SS του Ντέρνερ αποχώρησαν από τα Γρεβενά, αφήνοντας μια κυριολεκτικα ερειπωμένη πόλη  και δέκα νεκρούς

Το 1945 ιδιοκτήτης ενός καφενείου στα Γρεβενά κατέθεσε τα όσα γινόταν στο διάστημα παραμονής των γερμανών στα Γρεβενά.

«{..} Όλες αυτές  τις δέκα μέρες που παρέμειναν στα Γρεβενά οι γερμανοί  διέρηξαν και λεηλάτησαν, μπροστά στα μάτια των πολιτών , όλα τα σπίτια και τα καταστήματα της πόλης και μετέφεραν με αυτοκίνητα τα εμπορεύματα τα έπιπλα και τα ρούχα.Επίσης συγκέντρωσαν όλα  τα ζώα της πόλης. Στις 15 Ιουλίου  ημέρα αποχώρησης  ο διοικητής του τμήματος Συνταγματάρχης Ντέρνερ διέταξε την πυρπόληση της πόλης.

Σύμφωνα με  άλλο μάρτυρα  οι γερμανοί είχαν αφήσει πίσω τος μια άδεια πόλη.Πράγματι τα ¾ των κτιρίων είχαν υποστεί ολοκληρωτική καταστροφή. Μεταξύ των τρικοσίων περιπου σπιτιών που πυρπολήθηκαν περιλαμβάνονταν το Κτίριο της Μητρόπολης,το Σχολείο,το Οικοτροφειο,το Νοσοκομείο,το Δημαρχείο και τα Δικαστήρια.

Δεκάδες  άλλοι άντρες γυναικες και παιδιά,από τους Μαυραναίους ,το Περιβόλι,το Δοτσικό,το Μέγαρο,τη Σμίξη και άλλα χωρια των Γρεβενών σκοτώθηκαν κατ την διάρκεια της επιχείρησης.

Σε διακόσιους υπολογίζονται οι συλληφθέντες που οδηγήθηκαν στις φυλακες Κοζάνης.Από εκεί μεταφέρθηκαν  στο στρατόπεδο ‘’Παύλος Μελάς’’ στη Θεσσαλονίκη και πολλοί μεταφέρθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη γερμανία.

Στις 14 Ιουλίου , το 22ο Σώμα ορεινών καταδρομών υπέβαλε την έκθεση με τα αποτελέσματα της επιχείρησης ‘’Σταυραετός’’.

   ‘’ Απώλειες του εχθρού: 455 νεκροί καταμετρημένοι εκτιμάται ότι σε αυτούς πρέπει να προστεθούν και  άλλοι 150-200.Τραυματίες (εκτίμηση): 250-300. Αιχμάλωτοι : Συμμορίτες 976 ,Ιταλοί 341 μεταξύ αυτών και 21 αξιωματικοί, Άγγλοι 7 κ.λ.π.

βασικά ούτε καρφίτσα έμεινε, για να μην μιλαμε για δημαρχους και κόρες

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest PatrickT

έλληνας ;

να πετάξει στην αθήνα με σε γερμανικό αεροπλάνο  στην εποχή της κατοχής;

και του εδωσε δικαίωμα πτήσης ένας εκλεκτός μπράβο κάποιου υψιλόβαθμου;

πολυ απίθανο (εκτός αν ήταν πουλημένος, και τότε πολύ ακόμα συζητιέται)

 

άσε που μιλάμε για ένα χωριουδάκι που οι γερμανοι (μαζι με τουε συνεργάτες τους) ,

 

ασε που μιλάει για πτηση από ένα χωριό, στην πλαγιά βουνου ... αν είναι δυνατόν  (βέβαια το πιό κοντινο αεροδρόμιο είναι τα γιαννενα, που δεν ειναι και τόσο μακριά, κάπου 50 χλμ , αλλά μιλάμε ΤΟΤΕ, την εποχή που οι αντάρτες κλπ ... και ίσως μιλάμε προς το τέλος του πολέμου ...οπότε .... ίσως)

 

αλλά εν τω μεταξύ υποψιαζομαι ....  κάποιο λάκο έχει η φάβα

 

κάτι κρυβει ο προπάπους του απ' αυτόν

 

 

I just run it through google translate and must laugh about your bla bla. 

 

A Ju-52 doesn´t need a landing strip. She lands so slowly that you can actually run next to her and she has no problem to land at any even place that has some smooth and hard soil.

 

Ju%2052I3m-2%201KGzbV106.jpg

 

Ju%2052%20g3e.jpg

 

You dont need an airport for her. Thats what she was build for. 

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

αυτό μόνο κατάλαβες βρε ανοητε απ' όλα τα λεγόμενα. εντάξει, το δέχομαι οτι μπορούσε να προσγειωθεί στα βουνοτόπια, και δεν το αμφιβάλλω αλλα δεν ρωτάς τις σωστές ερωτήσεις, σα ... τι δουλεία είχε ενα αεροπλάνο σε ενα μικρο χωριουδάκι, μιά τρύπα στο νερό, ... και μάλιστα πτήση μέχρι την αθήνα ; να έλεγε ο παπους σου απο Γρεβενά, μονο μια δεκαρία χιλιόμετρα και πολύ πιό σημαντική πόλη , και κατ επέκταση πιό σπουδαίους βιπ εκεί , και διοικητικό κέντρο γιά τους ναζί και ΣΣ μάλιστα, ... αλλά ενα σκατουλάκι χωριό ; σοβαρά ; και μέχρι αθήνα ; μεγάλη απορία και αναπάντητες και ευνόητες ερωτήσεις

 

ξέχωρα για ΟΛΑ τα υπόλοιπα που ανέφερα

πάντως στο μυαλό μου, βασισμένος με τα παραπάνω, δύο πράγματα έρχονται στο μυαλό μου, φυγη και λάφυρα

 

αλλά φαντάζομαι .... που να έχεις τα κοτσια να ρωτήσεις κατι έξω απο παρωπίδες που αγαπάς να φοράς, .... για κάτι που δεν έχεις ιδέα, πέρα που τους κορσέδες αντιλήψεις που έχεις και  έχοντας κλειστα τα ματια, διότι δεν σε βολεύει, μπάς και ανακαλύψεις κάτι έξω απο τον εγωϊσμό σου

 

ξέπέρασε τισ προκαταλήψεις σου, ερεύνα με ανοιχτά μάτια και βρες αν ήταν πράγματι αθώος ο προπάπους ή όχι, και δεν μιλάω μονο για την αγιογραφία  που κατέχεις,πολύ καλώς και χαίρομαι, και στα σοβαρά στο λέω

 

αλλά αλλοιώς ...φάε μαρμαρόσκονη, κλάσε αγαλματάκια και βούλοσ' το ....γιατί είπαμε ... έγινε πολύ λεηλασία, πλιάτσικο χωρίς όρια, μέσα στις σφαγές των αμάχων και πλήρες καταστροφές ολόκληρων χωριών

 

και ξεκινάς με το να πάρεις την αγιογραφία σε κανενα ειδικό σπεσιλιστα για να κάνει εκτίμηση .... και αν πράγματι ειναι του 18ου αιώνα ... σκέψου το ... αν είναι δυνατόν να "εφυγε" νόμιμα ;;;;;

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

και μιά που αναφέραμε Κηπουριό Γρεβενών ....

 

14822681.jpg

 

14822751.jpg

 

και ρωτώ, έχοντας υπ' όψη ότι εκείνη την εποχή το τοπίο δεν θα ήταν τόσο .... "αναπτυγμένο" .... ποιός μαλάκας πιλότος θα έκανε τον κόπο να προσγειωθεί σε τέτοια βουνοτόπια .... εκτός αν υπήρχε λόγος ... το λιγότερο ύποπτος

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest PatrickT

Eyoismos is right. Looks impossible to land a plane, any type of plane, in this terrain (as seen in the photos...). 

 

 

He is qrong. You need just a 400m long strip.

 

ju_see.jpg

 

The fields in the background are prefectly fine for that. Beside that, i wasn´t there. I dont know where it landed. All i know is that he was there by plane. The JU even landed at teh flord lands. An area far more rugegd than this. Thats what she is build for. 

 

Beside that i dont know what he writes so how can i comment something written in a language i dont speak? Its pretty much senseless. 

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

ναι βέβαια αυτό σε έφαγε ... συνέχεια προσβάλεις την γλώσσα μας και τωρα σου έρχεται στο δόξα πατρί  επειδή έχεις τώρα ανταπόκριση νέκρα απο μένα

 

περισσότερη  εντύπωση κάνεις οτι δεν είχες πρόβλημα να μεταφράσεις ΜΟΝΟ αυτό που σε συνεφερε και γιόκ στα υπόλοιπα, σαν παραδείγματος χάρι οτι δεν αμφιβάλλω οτι εκείνο ο αεροπλάνο μπορούσε να προσγειωθεί στο χωριουδάκη τρυπα στο νερό, αλλά μεγάλη απορία και αμφισβήτηση  όταν 10 χλμ πιό πέρα στα Γρεβανά , ολόκληρη πόλη κλπ κλπ

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες

Ισως να υπηρχε λογος που οι Γερμανοι εμεναν σε αυτο το χωριο κι οχι στα Γρεβενα. Ισως να ειχαν συνεργατες εκει που τους βοηθουσαν. Ποιος ξερει.

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

ελα βρε admin, σκέψου το και λιγο λογικά..... συγκρίνεται μια επίκεντρη πόλη, με ένα περιφεριακό χωριουδάκη ;
 
εξάλλου ολόκληρο βιβλίο γραφτηκε για τους ναζι στα Γρεβενά, .και οι γερμανοί ναζί  κλπ κλπ κλπ
 
Grevena in Nazi Occupation and National Resistance

 

όπως είπαμε ... κάποιο λάκο έχει η φάβα

 

βέβαια δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, να λέμε και την αλήθεια, αλλά ο τίτλος και μονο το λέει ξέκαθαρα Γρεβενά και όχι Κιπουριά. εξάλλου λογικο το έπικεντρο διοίκησες των ναζι θα ήταν τα Γρεβενά, στρατολογικά ή οποιαδήποτε άλλη μεριά να το κοιτάξει κανείς

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
Guest eyoismos

 

ΤΟ ΚΗΠΟΥΡΓΙΟ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΩΝ ΝΑΖΙ

Ιούλιος 1944.

Το καλοκαίρι στις δόξες του και τα μεστωμένα χρυσόξανθα στάχια περίμεναν τους θεριστάδες.

Πλαγιές και ισιώματα, ριζώματα, όλα σπαρμένα απ' τον ευλογημένο καρπό της Δήμητρας.

Οι κάτοικοι του Κηπουργιού όπως και όλων των γύρω χωριών ετοιμάζονταν να εξορμήσουν στα χωράφια τους για να θερίσουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τα σιτάρια τους. 

 

Οι μέρες ήταν πονηρές και η Ελλάδα στέναζε κάτω απ' τη μπότα των ναζιστών των βουλγάρων και των μελανοχιτώνων φασιστών του Μουσολίνι.

 

Η πόλη των Γρεβενών και τα χωριά της περιοχής των, από μακρού ήδη  χρόνου απολάμβαναν την ελευθέρια, γιατί οι αντάρτες του ΕΛΑΣ επιτεθέντες εναντίον των Ιταλών, που στρατοπέδευαν στην πόλη των Γρεβενών και κατά καιρούς εξορμούσαν και στα χωριά για λαφυραγωγία και αρπαγή αγαθών τους ανάγκασαν ύστερα από νικηφόρες μάχες, να εγκαταλείψουν την πόλη των Γρεβενών και η περιοχή να αναπνεύσει τον άνεμο της ελευθερίας.

Η Κοζάνη όμως ήταν το κέντρο στο οποίο και στρατοπέδευε μεγάλη μονάδα των Γερμανοφασιστών.

 

Κατά καιρούς λοιπόν η μονάδα αυτή έκανε την εμφάνιση της, με τα μηχανοκίνητα μέσα και τα σύγχρονα όπλα τόσο στα Γρεβενά, όσο και στην ύπαιθρο, μόλις οι κάτοικοι πληροφορούνταν την μετακίνηση των Γερμανοφασιστών από την Κοζάνη, άδειαζε η πόλη των Γρεβενών και έντρομοι οι κάτοικοι, κυρίως οι νέοι, κατέφευγαν στα χωριά.

Μια τέτοια πληροφορία έφτασε στις αρχές Ιουλίου 1944 στις δυνάμεις του ΞΛΑΣ που κυριαρχούσαν στην ύπαιθρο και αυτές με τη σειρά τους ειδοποίησαν σχετικά τους κατοίκους, πιάνοντας συγχρόνως δεσπόζουσες θέσεις για να χτυπήσουν τον εχθρό και να του ανακόψουν την προέλαση.

Οι κάτοικοι του Κηπουργιού αλλά και όλων των γύρο χωριών, μόλις ειδοποιήθηκαν απ' τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ και του Ε.Α.Μ. εγκατέλειψαν τα χωριά παίρνοντας μαζί τους τα πιο απαραίτητα είδη απ' τα σπίτια τους και κατέφυγαν της απρόσιτες κορφές της Γόργιανης, σε βαθιές κοιλάδες και ρεματιές και στα πυκνά δάση για να γλυτώσουν τη σφαγή.

Γνώριζαν από άλλες επιδρομές που έκαναν οι Ναζί σε άλλα χωριά ή και πόλεις κατά τις οποίες έσφαζαν τους κατοίκους, έπαιρναν ομήρους τους νέους, λεηλατούσαν τις περιουσίες και έκαιγαν τα σπίτια.

Έτσι οι κάτοικοι σε κάθε επιδρομή των Ναζιστών, οι οποίοι και καθοδηγού­νταν από Έλληνες προδότες, εγκατέλειπαν στη διάθεση τους τα χωριά και εκεί τραβούσαν να συναντήσουν τη μοίρα τους.

Ένα μεγάλο τμήμα των κατοίκων του Κηπουργιού, αποτελούμενο από ικέτες οικογένειες, διάλεξε για κρυψώνα τη θέση Σαυραπόδι, κοντά στην κοίτη του Βενετικού ποταμού.

Διάλεξαν αυτή τη θέση γιατί ήταν πολύ κοντά στη γέφυρα Σπανού, απ' την οποία θα περνούσαν οι μηχανοκίνητες μονάδες των Ναζί. Ήλπιζαν πως περνώντας οι εχθροί, δεν θα υποπτεύονταν πως σ' αυτή την περιοχή θα είχαν καταφύγει άνθρωποι για να κρυφθούν. Σ' αυτό και μόνο είχαν ποντάρει και εκεί τους ειχε οδηγήσει η μοίρα τους.

Τρύπωσαν λοιπόν μέσα στις χαράδρες, μέσα στα χαμόκλαδα, μέσα σε πυκνούς θάμνους και με κομμένη την ανάσα περίμεναν να περάσουν οι Ναζιστές.

Σε λίγο στη γέφυρα Σπανού φάνηκαν οι πρώτες μηχανοκίνητες μονάδες. Οι μηχανές μούγκριζαν και σκορπούσαν τριγύρω το φόβο και τον τρόμο. Το μαρσάρισμα των μοτοσυκλετών έφτανε στ' αφτιά των άμοιρων αυτών ανθρώ­πων, σαν ούρλιασμα πεινασμένων λύκων.

Ένα ρίγος τρόμου τους διαπερνούσε κάθε φορά που νέοι μοτοσικλετιστές και μηχανοκίνητα έφταναν πάνω στη γέφυρα. Λούφαζαν κάτω απ' τους θάμνους και ούτε αναπνοή δεν έπαιρναν, ενώ οι κοφτερές ακτίνες του καλο­καιρινού ήλιου τους τσουρούφλιζε κυριολεκτικά.

Η πρώτη φάλαγγα έφτασε στο Κηπουργιό και το βρήκε παντέρημο από ανθρώπους. άχαρο ήταν και αγέλαστο, λες και είχε πεθάνει το ίδιο.

Οι Γερμαναράδες τράβηξαν ίσια στους ψηλούς λόφους του χωριού και στρατοπέδευσαν. Στον Άγιο Νικόλαο, στη Ράχη τ' Κατσαρή, στη Ράχη του Παπαζήση, στον Άγιο Αθανάσιο και στον Άγιο Γεώργιο. Έβαλαν διπλοσκοπιές και οι υπόλοιποι κατηφόρισαν προς στα σπίτια του χωριού για λεηλασία.

Τα πρώτα θύματα των Ναζιστών ήταν τα κοκόρια και οι κότες, που βο­σκούσαν αμέριμνα στις αυλές των σπιτιών. Ύστερα ήρθε η σειρά του μπρούσικου κρασιού του Κηπουργιού, που το βρήκαν άφθονο στα βαρέλια στα υπό­γεια. Μεθυσμένοι και τρικλίζοντας οι Γερμαναράδες, γύριζαν στους δρόμους του χωριού.

Όλα αυτά τα παρακολουθούσαν οι Κηπουργιώτες από μακρινά παρατηρη­τήρια.

Το πρώτο βράδυ κύλησε ήσυχο. Τίποτε το ύποπτο δεν παρατηρήθηκε.

Τη δεύτερη νύχτα 7-7-1944 οι Κηπουργιώτες, είδαν πανύψηλες φλόγες να σηκώνονται απ' την Κοιλάδα του Σαυραπόδι.

Μαύρα φίδια τους έζωσαν. Κρύος ιδρώτας τους περιέλουσε. Μαύρες σκέ­ψεις πέρασαν απ' το μυαλό τους για τους αγαπημένους ανθρώπους τους που είχαν καταφύγει εκεί.

Στα γύρω υψώματα του Κοσματίου και της Πηγαδίτσας, στα οποία φύλα­γαν αντάρτες του ΕΛΑΣ και παρακολουθούσαν τις κινήσεις των Ναζιστών, ακούστηκαν, απ' την κοιλάδα του Σαυραπόδι, οιμωγές και γοερά κλάματα από ανθρώπους που βασανίζονταν.

Μια μικρή Ναζιστική δύναμη, αποσπάστηκε απ' τους υπολοίπους και πήγε προς την κοιλάδα στο Σαυραπόδι. Με ευκολία ανακάλυψαν τα κρησφύγετα των Κηπουργιωτών που είχαν καταφύγει εκεί και αφού τους συγκέντρωσαν όλους μαζί, βασανίζοντας τους, τους έκλεισαν όλους μέσα σε μια ξύλινη καλύβα που βρέθηκε στο χώρο αυτό.

Ούτε τα κλάματα των παιδιών, ούτε οι ικεσίες των μανάδων, ούτε οι παρακλήσεις των ανήμπορων ανθρώπων, στάθηκαν ικανά να τους κάνουν ν' αλλάξουν γνώμη.

Οι Ναζιστές σκληροί και ψυχροί μπροστά στο δράμα των άμαχων ανθρώ­πων, δεν λύγισαν και ούτε συγκινήθηκαν. Έκλεισαν την πόρτα της καλύβας και βάλαν φωτιά. Καμίνι έξω η κάψα του ήλιου, ντάλα η ζέστη του Ιουλίου. Πύρινες γλώσσες τινάχτηκαν στον ουρανό, γέμισε ο αγέρας μυρωδιές από την ανθρώπινη κνίσα.

Τα έβλεπαν όλα αυτά οι Κηπουργιώτες από τους απέναντι λόφους και σπάραζε η καρδιά τους. Κατάλαβαν ότι κάποιο μεγάλο κακό έγινε στους συγ­χωριανούς τους.

Σε δευτερόλεπτα όλοι αυτοί, που είχαν την ατυχία να βρεθούν στα χέρια των Ναζιστών, κάηκαν σαν τις λαμπάδες.

Αποτρόπαια πράξη που θα στιγματίζει για πάντα το Γερμανικό λαό. Χρεώθηκε στην ιστορία ένα μεγάλο και βαρύ έγκλημα. Πολύ δύσκολα θα μπορέσει .α το ξεπεράσει. Θα είναι για πάντα μια μελανή κηλίδα που δεν θα σβήσει ούτε -ε το πέρασμα του χρόνου.

Μνημονεύω με τον προσήκοντα σεβασμό όλα τα ονόματα των αθώων αυτών θυμάτων, για να μείνουν ζωντανά στην ιστορία όχι μόνο του Κηπουργιού, αλλά και της Ελλάδος.

Το αίμα τους έγινε αργότερα ένα τεράστιο ποτάμι και πνίγηκαν σ' αυτό οι ναζιστές και γκρεμίστηκε η Χιτλερική δικτατορία.

Οι Κηπουργιώτες, οι Τρικωμίτες, οι Κοσματίτες, οι Μικρολειβαδίτες που σφάχθηκαν σαν τ' αρνιά απ' το μαχαίρι των Ναζιστών, θα μείνουν για πάντα την ιστορία και δε θα λησμονηθούν ποτέ.

Μεταξύ των θυμάτων αυτών ήταν και η δασκάλα του χωριού Κωνσταντινιά Κατσάλη. Την πρόλαβαν τα γεγονότα στο Κηπουργιο και κατέφυγε και αυτή με έλους τους άλλους στην τοποθεσία αυτή για να κρυφτεί.

Ήταν μαζί τους 12 παιδιά ηλικίας από 2 μέχρι 15 ετών καθώς και ένα νήπιο μόλις 5 μηνών. Ήταν ακόμη δυό γριές και μια έγκυος γυναίκα στον 7ο μήνα.

 

Επίσης στη θέση Λειβάδι του Κηπουργιού, είχε καταφύγει η χήρα Δήμαινα Κάσσου με τα τρία κορίτσια της.

Ήταν πρωί και τα κορίτσια κοιμόταν ήσυχα κάτω απ' την κουβέρτα με την οποία τα είχε σκεπάσει η μάνα τους. Η ίδια είχε ξυπνήσει λίγο νωρίτερα και πήγε λίγο παρακάτω να τα ετοιμάσει κάτι να φάνε σαν ξυπνούσαν.

Ο Καλοκαιρινός ήλιος έλουζε τα πρόσωπα των κοριτσιών που χαμογε­λούσαν καθώς ονειρεύονταν στην πρωινή δροσιά.

Με τα κιάλια οι Γερμανοί ανακάλυψαν τα κορίτσια και χωρίς να χάσουν καιρό πήγαν μέχρις εκείνο το σημείο. Η μητέρα τους άκουσε και λούφαξε μέσα στους θάμνους. Δεν κατάλαβε τι την έγραφε η μοίρα.

Μια ρυπή πολυβόλου ακούστηκε και το αίμα έτρεξε ζεστό απ' τ' αγγελικά στόματα των κοριτσιών. Μια κόκκινη κορδέλα σχηματίστηκε γύρω από το λαιμό τους και οι ψυχές τους πέταξαν στον ουρανό ν' ανταμώσουν τους αγγέλους.

Τα αγγελουδάκια της Δήμαινας Κάσσου, δεν υπήρχαν πια, τα ξανασκέπασαν οι Ναζί και πάλι με την κουβέρτα και απομακρύνθηκαν σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Είχαν επιτελέσει το απάνθρωπο έργο τους. Είχαν προσθέσει μια ακόμη θηριωδία, ένα ακόμη έγκλημα στη σωρεία των εγκλημάτων του Ναζισμού.

Τρελή από αγωνία έτρεξε η μάνα να ιδεί τι συμβαίνει. Σαν αντίκρισε νεκρά τα κορίτσια της, σάλεψε ο νους της και δεν ξαναβρήκε ποτέ τα λογικά της. Έζησε λίγα ακόμη χρόνια, ώσπου κάποια μέρα πικραμένη έφυγε απ' τη ζωή για να τα συναντήσει στους ουρανούς.

Ύστερα οι Ναζί άρχισαν να πυρπολούν με μανία το χωριό. Τεράστιες φλό­γες κατακόκκινες έκαιγαν τον ουρανό και μαύρα σύννεφα καπνού τον σκέπα­ζαν και έκρυβαν τον ήλιο.

Ήταν ένα καλοκαιριάτικο πρωινό στις 11 Ιουλίου 1944.

Το Καλλιμάρμαρο Σχολείο, το καμάρι και η υπερηφάνεια των Κηπουργιωτών λαμπάδιασε πρώτο και το ακολούθησε ο υπέρλαμπρος ναός του Αγίου Νικολάου. Ένα, ένα τα σπίτια του χωριού παραδίνονταν στις φλόγες. Ανήμπο­ροι οι Κηπουργιώτες να αντιδράσουν, έβλεπαν το θέαμα από μακριά και καίγο­νταν μαζί με τα σπίτια τους και η καρδιά τους.

Όπως οι Αθηναίοι έβλεπαν να καίγεται η Αθήνα από τα στίφη των Περσών και δεν μπορούσαν να αντιδράσουν, έτσι και οι Κηπουργιώτες, αλλά και οι κάτοικοι των γύρω χωριών, κοίταζαν ανήμποροι να κάνουν οτιδήποτε άλλο.

Συγχρόνως με το Κηπουργιό, οι Ναζί έκαιγαν και τα γειτονικά χωριά, το Τρίκωμο, το Κοσμάτι, το Σιταρά, το Μικρολίβαδο.

Στο Κοσμάτι αφού συγκέντρωσαν όλους τους άνδρες του χωριού στην εκ­κλησία (είχαν γελαστεί και δεν είχαν απομακρυνθεί απ' το χωριό) και αφού έκλεισαν τις πόρτες της εκκλησίας, τους έπαιρναν έναν έναν και τους έσφαζαν σαν τραγιά. Το ίδιο έκαναν και στο Τρίκωμο και στο Μικρολίβαδο.

Στο Σιταρά, γειτονικό χωριό με το Κηπουργιό, το βράδυ της 11/7/1944 οργανώθηκε επιμελής και με κάθε λεπτομέρεια απ' τους αντάρτες του ΕΛΑΣ μια νυχτερινή επίθεση εναντίον των Γερμανών στο Κηπουργιό, με επικεφαλής τον αξιωματικό Φουρκιώτη. Χρησιμοποιήθηκαν όλμοι, πολυβόλα και ελαφρά όπλα καθώς και χειροβομβίδες.

Η δύναμη αυτή, που είχε αρκετούς άνδρες, οργανώθηκε με κάθε φροντίδα <αι μυστικότητα. Έφτασαν στα πρώτα σπίτια του Κηπουργιού, από την πλευρά του Σιταρά (σπίτια Καλυβάθκα) μετά τα μεσάνυχτα. Άλλοι πήγαν από την πλευοά του Αγίου Νικολάου, για αντιπερισπασμό και η κρούση εκδηλώθηκε συγχρόνως και απ' τα τρία σημεία

Ακολούθησε η αιματιρή νυχτερινή συμπλοκή, αλλά οι Γερμανοί αντέδρα­σαν αμέσως χωρίς να αιφνιδιασθούν. Φαίνεται πως περίμεναν την επίθεση, ή είχε προδοθεί.

Στη νυκτερινή αυτή μάχη, μεταξύ Ναζιστών και ανταρτών του ΕΛΑΣ, σκο­τώθηκαν μερικοί αντάρτες μεταξύ των οποίων ο 20χρονος ανθυπολοχαγός Δη­μάδης απ' την Καλλιραχη Γρεβενών, ο Αλ. Ντέλλας από το Βυθό Κοζάνης καθώς και πέντε ακόμη αντάρτες των οποίων τα ονόματα δεν γνωρίζω. Περισσότερα για τη μάχη αυτή έγραψε ο γνωστός οφθαλμίατρος Γρεβενών Νίκος Θώμας. Μετά την ατυχή έκβαση της μάχης αυτής, οι αντάρτες ξαναγύρισαν στο Σιταρά.

Την επομένη οι Γερμανοί έφτασαν στο Σιταρά και άρχισαν να βάζουν φω­τιά στα σπίτια αρχίζοντας από το σχολείο και την εκκλησία. Μόλις ολοκλή­ρωσαν το έργο της πυρπόλυσης του χωριού ξεκίνησαν για τη Γεωργίτσα γειτονικό χωριό του Σιταρά και συνοικισμός της ίδιας Κοινότητας.

Στη θέση Αλώνια τ' Άλλα, στο ύψωμα, δέχτηκαν επίθεση από μια διμοιρία ανταρτών με επικεφαλής τον Ιταλό αξιωματικό ΜΑΒΙΟ ΡΕΒΑΒΙ απ' τη ΘΕΝΟΝ/Α της ΙΤΑΛΙΑΣ. Ήταν απ' τους Ιταλούς εκείνους που εγκαταλείψαν τις μονάδες και ομαδικά προσχώρησαν στις τάξεις του ΕΛΑΣ μετά την άνευ όρων παρά­δοση της φασιστικής Ιταλίας.

Τους επιτέθηκαν με πολυβόλα, χειροβομβίδες και όπλα. Οι Γερμανοί όμως κατάφεραν να ροβολήσουν την ανώμαλη πλαγιά και υποστηριζόμενοι με όλ­μους και πυροβόλα όπλα απ' το Κηπουργιό, κατάφεραν να ξεφύγουν χωρίς ανθρώπινες απώλειες.

Καθώς όμως ροβολούσαν την πλαγιά για το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου Σιταρά, ανακάλυψαν τον πρόεδρο του Σιταρά Τασιούλα Παναγιωτόπουλο, που είχε κρυφθεί εκεί και τον σκότωσαν με μια ριπή πολυβόλου και στη συνέχεια τον κατρακύλησαν στην πλαγιά. Δεν είχε προφθάσει να απομακρυνθεί εγκαί­ρως απ' το χωριό και κρύφτηκε εκεί προσωρινά.

Οι Ούννοι όμως με τα άγρια ένστικτα δεν τον λυπήθηκαν αν και ήταν ηλικιωμένος. Γύρισαν πάνω του το πολυβόλο και τον σκότωσαν και για να το διασκεδάσουν, τον κατρακύλησαν στην απότομη κατηφορική πλαγιά.

Στην απέναντι πλευρά του Κηπουργιού, σε μια σπηλιά ενός βράχου, ανα­κάλυψαν κρυμμένο το γέρο Τζιαμαλάκα απ' το Κηπουργιό. Τον τράβηξαν απ' τα πόδια έξω από τη σπηλιά και τον σκότωσαν.

Αφού έτσι ολοκλήρωσαν το έργο της σφαγής, της καταστροφής και του εμπρησμού, τα Γερμανικά στρατεύματα κατοχής, δια μέσου της Γεωργίτσας, τράβηξαν για την Καλαμπάκα της Θεσσαλίας αφήνοντας πίσω τους τις στά­χτες, τα πτώματα και τα αποκαΐδια.

Τη Γεωργίτσα τη βρήκαν έρημη από κατοίκους και την έβαλαν φωτιά. Σχολείο, σπίτια, εκκλησίες, σε δευτερόλεπτα, τυλίχθηκαν στις φλόγες.

Πως θα μπορέσει άραγε ο Γερμανικός λαός να αποτινάξει από πάνω του τα φοβερά αυτά εγκλήματα των Ναζιστών  πώς θα αποπλύνει τον ρύπον του αμαρτήματος;

Πέρασαν από τότε δεκάδες χρόνια. Αρκετοί Κηπουργιώτες και όχι μόνον, μετανάστευσαν στη Δυτική Γερμανία, δούλεψαν, έκαναν περιουσίες και έζησαν μαζί με τους Γερμανούς. Συνεργάστηκαν μαζί τους και γνώρισαν από κοντά τον πολιτισμό τους.

Ο ίδιος υπηρέτησα σαν δάσκαλος στα Ελληνικά Σχολεία, που ήταν ενταγμένα στο Γερμανικό Δημόσιο και με πλήρωναν οι Γερμανοί. Απ' την ψυχή μας ίσως δεν μπορούν να σβηστούν, τόσο εύκολα αυτά τα φοβερά εγκλήματα που διέπραξαν στη χώρα μας και στον τόπο μας οι Ναζιστές.

Η Κοινότητα Κηπουργιού, στον τόπο του μαρτυρίου και της θυσίας των συγχωριανών της, ανήγειρε μαρμάρινο μνημείο για να θυμίζει στους επερχό­μενους το πέρασμα απ' εκεί των Ούννων.

Κάθε χρόνο, ένα απέριττο στεφάνι απ' τ' αγριολούλουδα που φυτρώνουν στο Σαυραπόδι, το καταθέτει σε ανάμνηση τους.

Το κείμενο αυτό γράφτηκε ακριβώς γι' αυτό το λόγο.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ.

απο το βιβλίο του Αθανασίου Στεφανή "ΤΟ ΚΗΠΟΥΡΓΙΟ" ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΡΕΙΑ

 

Πυρποληθέντες:

Ελευθερίου Δημήτριος, πατέρας, ετών 53

Ελευθερίου Βασιλική, σύζυγος, ετών 52

Ελευθερίου Γεώργιος, γιος, ετών 12

Ελευθερίου Ευρυάνθη, κόρη, ετών 9

Κατσουγιάννης Βασιλ., πατέρας, ετών 55

Κατσουγιάννη Ανδρονίκη, σύζυγος, ετών 45

Κατσουγιάννη Αλεξάνδρα, κόρη, ετών 13

Κατσουγιάννη Βαρβάρα, κόρη, ετών 11

Κατσουγιάννης Αθανάσιος, γιος, ετών 8

Κατσουγιάννη Δήμητρα, κόρη, ετών 5

Κατσουγιάννη Κωνσταντινιά, κόρη, ετών

Καρέτσος Γεώργιος, πατέρας, ετών 52

Καρέτσου Ιωάννα, σύζυγος, ετών 45

Καρέτσου Χρύσω, κόρη, ετών 20

Καρέτσου Αικατερίνη, κόρη, ετών 12

Καρέτσου Βασιλική, κόρη, ετών 10

Καρέτσου Χά'ίδω, κόρη, ετών 8

Καρανίκα Αικατερίνη, μητέρα, 28 μηνών έγκυος

Καρανίκα Μαριγούλα, κόρη, ετών 4

Κατσάλη Παρασκευή, μητέρα, ετών 60

Κατσάλη Κων/νιά, κόρη, η δασκάλα του χωριού, ετών 30

Πλήκα Μαλαματή, μητέρα, ετών 50

Πλήκα Βάία, κόρη, ετών 22

Πλήκα Αμαλία, κόρη, ετών 15

Πλήκας Κων/ντίνος, γιος, ετών 13

Πλήκας Δημήτριος, γιος, ετών 10

Πλήκα Ροζαλία, κόρη, ετών 8

Παπαθασίου Άννα, μητέρα, ετών 60

Παπαθασίου Θωμαή, κόρη, ετών 22

Μανώλη Γεωργία, μητέρα, ετών 39

Μανώλη Χρύσω, κόρη, ετών 4

Μανώλης Μιχαήλ, γιος, ετών 2

Μανώλη αβάπτιστον, κόρη, 5 μηνών

Μανώλη Θεολογία, μητέρα της πρώτης, ετών 60

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Χρειάζεται να είστε χρήστης για να μπορέσετε να σχολιάσετε

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για ένα νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!

Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.

Συνδεθείτε τώρα

ΒΟΗΘΕΙΣΤΕ ΤΟ HELLENISM.NET!

Εάν σας ενδιαφέρει να γίνετε ενεργό μέλος του Hellenism.Net σαν moderator στο forum, ή αν σας ενδιαφέρει να γράφετε άρθρα/κείμενα στους λογαριασμούς Facebook, Twitter και Google+ του Hellenism.Net, ή αν ασχολείστε με προγραμματισμό ιστοσελίδων, τότε επικοινωνήστε μαζί μας!

Χρειαζόμαστε εθελοντές για να κρατησουμε το  Hellenism.Net ζωντανό!

Follow us

Hellenism.Net Facebook Feed

×